Si rilinden gratë: një rrëfim që do të të habitë

Sfidat më kanë bërë të qëndroj e palëkundur; brenda meje rri një shpirt i papërlyer, i pamodifikuar nga ligësia e përditshme. Kjo buron nga një vend i brendshëm që refuzon pesimizmin.

Pas goditjeve të jetës, mendja ime rifiton qartësinë e saj; si qiejt pas reshjeve, besoj në dritën që shfaqet sërish. Shpesh ndjej qetësi që rikthehet ngadalë, por me vendosmëri.

Edhe nëpër lotet e nxehura nga zhgënjimet, dëshira për dashuri nuk shuahet brenda meje.

Kur rrethohem nga urrejtja dhe ftohtësia njerëzore, zgjedh të ushqej dashurinë pa turp.

Bëhem e fortë për të mos u përshtatur me pritshmëritë e atyre që vlerësojnë vetëm viktimat.

Ndjehem mirënjohëse për gratë që rindërtojnë jetën nga hapësirat bosh, duke u ngritur nga rrëzimet.

Rilindja e një gruaje pas çdo rënieje është imazhi më i fuqishëm i bukurisë.

Në çdo hap, jam për gratë dhe së bashku me to, me përkushtim të përhershëm.