Si la mjekësinë për skenën? Një rrëfim që do t’ju habitë

Një rrëfim i papritur vjen nga Mevlan Shanaj: në një intervistë ai zbuloi se rruga e tij drejt artit nisi nga një ndryshim radikal i karrierës që nuk e planifikoi prej fëmijërise.

Ai tregoi se u angazhua në studimet e aktrimit kur ishte rreth të 20-ave, duke u regjistruar në shkollën që atëherë mban emrin Aleksandër Majsiu, një program katërvjeçar pranë teatrit kryesor të qytetit.

Përpara këtij ndryshimi, Shanaj kishte përfunduar një cikël katërvjeçar në institucionin politeknik mjekësor të Tiranës dhe punonte si ndihmës mjek. Megjithatë, përvoja dhe një tërheqje e papritur ndaj skenës e bindën të kërkonte një drejtim tjetër.

I frymëzuar nga emra të kohës dhe diskutime që qarkullonin në rrethe artistike, ai vendosi të shndërrojë pasionin në profesion. Ky motiv, siç rrëfeu, u bë mbështetja për t’u përfshirë seriozisht në botën e teatrit.

Gjatë vitit të fundit studimeve ai mori një rol kryesor i cili ishte vlerësuar nga profesorët, me Naim Frashërin si një nga mësuesit e tij. Në të njëjtën periudhë regjisorë si Viktor Gjika ishin duke kërkuar talent të rinj, megjithëse prodhimet ishin të pakta.

Rruga drejt ekranit erdhi nga një rastësi dhe ndihma e mësuesve: Ilia Tërpini, që e kishte pasur si nxënës në fëmijëri, tregoi një fotografi dhe kështu Shanaj u ftuar për një projekt filmi. Ai e përshkroi si kombinim fatdioxidësi dhe kohësh që ia dha mundësinë e parë në kinema, ndërsa ishte ende student.

Në bisedë ai foli edhe për marrëdhënien profesionale dhe personale me Yllka Mujon, duke bërë të qartë se mes tyre ekziston një miqësi e thellë dhe bashkëpunim artistik. Shenjat e kësaj lidhjeje u ndërtuan nëpër projekte dhe takime, ku njëri dhe tjetri mbetën bashkëudhëtarë edhe pas periudhave të ndryshme jetësore.

Shanaj përmendi gjithashtu tranzicionin e tij drejt regjisë dhe bashkëpunimin me skenaristen Natasha në projekte më vonë në karrierë, duke theksuar se ndonjëherë idetë e një roleje vijnë nga mesazhe të hershme dhe takime që ripërtërihen kur njerëzit janë më të pjekur. Ai përfundoi duke e përcaktuar raportin me kolegët si miqësi të vërtetë në jetën dhe artin e tij.