Pse përmbajtja online për shëndetin mendor shqetëson prindërit dhe adoleshentët?
Rrjetet sociale po formojnë perceptimet e të rinjve për simptomat dhe trajtimin, por shumë video nuk janë të besueshme. Në një mostrë prej rreth 5,000 postimesh, u vërejt se një pjesë e madhe e materialeve për shëndetin mendor përmbajnë informacione të pasakta ose pa mbështetje shkencore, në disa raste deri në 56 përqind. Temat e shqyrtuara përfshinin autizmin, ADHD, skizofreninë, çrregullimin bipolar, depresionin, problemet e të ngrënit, çrregullimin obsesiv-kompulsiv, ankthin dhe frikërat spec
Rrjetet sociale po formojnë perceptimet e të rinjve për simptomat dhe trajtimin, por shumë video nuk janë të besueshme.
Në një mostrë prej rreth 5,000 postimesh, u vërejt se një pjesë e madhe e materialeve për shëndetin mendor përmbajnë informacione të pasakta ose pa mbështetje shkencore, në disa raste deri në 56 përqind.
Temat e shqyrtuara përfshinin autizmin, ADHD, skizofreninë, çrregullimin bipolar, depresionin, problemet e të ngrënit, çrregullimin obsesiv-kompulsiv, ankthin dhe frikërat specifike.
Postimet që trajtojnë çështjet neurozhvillimore si autizmi dhe ADHD treguan nivele më të larta të informacionit të gabuar se shumë tema të tjera.
Për të nxjerrë këto përfundime u analizuan 27 studime të ndryshme që identifikuan saktësinë e përmbajtjes në platforma të ndryshme.
Nga këto studime, 17 raportuan praninë e dezinformimit; shifrat ndryshonin shumë sipas platformës dhe sipas temës së trajtuar.
Në raste të veçanta rezultatet varionin nga mungesa totale e përmbajtjes të pasaktë për videot në një platformë të dedikuar për fëmijë, deri te rreth 56.92 përqind për një seri video specifike në një tjetër platformë.
Një trend i qartë ishte përqendrimi i dezinformimit në aplikacione të shpejta dhe vizuale: për shembull, postimet për ADHD dhe autizmin kishin përqindje të larta gabimesh në një nga rrjetet më të përdorura të videove të shkurtra.
Në krahasim, platforma video më tradicionale shfaqën mesatare të ulëta të përmbajtjes së pasaktë, ndërsa rrjete të tjera sociale kishin norma edhe më të ulëta.
Përmbajtja tërheqëse dhe e shpejtë shpërndahet lehtë dhe shpesh nuk përmban referenca të qarta drejt burimeve të besueshme.
Vlerësimet e përgjithshme tregojnë se një në shtatë persona të moshës 10–19 vjeç përjeton një çrregullim mendor; kjo grupmoshë përbën një pjesë të konsiderueshme të barrës globale të sëmundjeve.
Si rezultat, shumë adoleshentë dhe të rinj i përdorin këto platforma për të kërkuar shpjegime mbi simptomat dhe diagnozat e mundshme.
Përceptimi i rritur se mund të kenë një problem shëndetësor ka burime të ndryshme, por kur informacioni nga platforma është i pasaktë ai mund të shtyjë në gabime vetë-diagnostikuese.
Shqetësimi kryesor është se dezinformimi mund të patologjizojë sjellje normale dhe të krijojë keqkuptime rreth natyrës së disa gjendjeve.
Përhapja e ideve të pasakta gjithashtu kontribuon në stigmatizim dhe mund ta bëjë më të vështirë për njerëzit të kërkojnë ndihmë kur e kanë të domosdoshme.
Kur sugjerimet për trajtime nuk mbështeten në prova, ekziston rreziku që kërkimi i ndihmës të vonohet dhe kujdesi i duhur të shtyhet.
Përfundimisht, kërkohet kujdes: kur shqetëson diçka lidhur me shëndetin mendor, konsultimi me një profesionist të aftë mbetet hapi më i sigurt dhe më i drejtë.