Mbajti premtimin? Sekrete tronditëse pas një viti në pushtet

Një vit pas premtimit solemn për t’i dhënë fund konflikteve, pasojat në terren dhe shkeljet kushtetuese duken më të dukshme se kurrë: sulmet e shumta kanë shkaktuar viktima civile dhe kanë ngritur pyetje për legjitimitetin e vendimeve ushtarake.

Vetëm dy javë pasi u rikthye në drejtim të qeverisë, presidenti autorizoi një goditje ajrore kundër një baze të ISIS në zonën malore të Al Miskad në Somali; gjatë vitit, sulmet në Somali dhe kundër al-Shabaab u rritën në 168 operacione, një total që tejkalon numrin e kryer nga disa administrata të mëparshme bashkë.

Shtysa ekonomike pas masave tregtare u pasqyrua qartë në tregjet financiare: në mars, frika për një recesion të nxitur nga tarifat çoi në një rënie të thellë të bursave — Nasdaq humbi rreth 1 trilion dollarë dhe përfundoj ditën me ulje prej 5% — ndërsa, brenda të njëjtit muaj, një sulm në provincën irakiane al-Anbar shkaktoi vdekjen e një komandanti të rangut të lartë të ISIS, në operacion në koordinim me autoritetet irakiane dhe rajonale.

Pak ditë më vonë nisi një seri sulmesh kundër Houthi-ve, me dhjetëra operacione detare të përqendruara në Jemen që shkatërruan infrastrukturë dhe çuan në vdekjen e dhjetëra civilëve; qëllimi zyrtar ishte frenimi i sulmeve ndaj anijeve në Detin e Kuq, dhe inkursionet u ndalën vetëm pas ndërmjetësimit të Omanit, ndërkohë që një hetim i të drejtave të njeriut raportoi se një goditje në portin Ras Isa kishte shkaktuar më shumë se 80 viktima civile dhe kërkoi hetim si krim lufte.

Në mes të valës së pakënaqësive qytetare, me protesta në mbi 1,500 qytete dhe formime të reja opozitare, u zhvillua operacioni i quajtur “Midnight Hammer” më 22 qershor: avionë bombardues dhe nëndetëse të pajisura me raketa goditën impiante bërthamore iraniane në Fordo, Natanz dhe Esfahan; ky veprim përbënte herën e parë në dekada që Forcat amerikane kryen sulme direkte brenda territorit iranian.

Përplasjet diplomatike dhe takimet me liderë të huaj sollën gjithashtu nisma ushtarake në Amerikën Latine: dy javë pas takimit me udhëheqësin rus, nisën ofensiva kundër rrjeteve të drogës venezuelane; më 2 shtator u fundos një anije në Karaibe që la pas 11 të vdekur, dhe në muajt pasues vijuan operacione të tjera që rritën presionin ndaj Qeverisë së Venezuelës.

Pas një sulmi ku humbën jetën dy ushtarë amerikanë dhe një përkthyes në zonën e Palmirës, u urdhërua një kundërpërgjigje e gjerë kundër Shtetit Islamik: Komanda Qendrore raportoi goditjen e më shumë se 70 objektivave, si pjesë e një fushate të argumentuar si përgjigje serioze ndaj atyre që vritën trupat amerikanë.

Në ditët e festave, forcat amerikane zhvilluan ndërhyrje të tjera: në Krishtlindje u kryen sulme ajrore kundër pozicioneve të ISIS në shtetin Sokoto të Nigerisë, të argumentuara si hakmarrje për vrasjet e civilëve të një feje të veçantë.

Fillimi i vitit të ri u shënua nga operacioni “Absolute Resolve”, në të cilin u angazhuan rreth 150 avionë që bombarduan pjesë veriore të një vendi të përfshirë; si pasojë u vranë rreth 80 persona, midis tyre ushtarakë dhe civilë venezuelanë dhe kubanë, dhe më tej udhëheqësi i Venezuelës u kap dhe u transferua në një qendër paraburgimi federale në Brooklyn, ndërsa administrata paralajmëroi shtrirje të mundshme të veprimeve ushtarake në rajon.

Ndërsa u shtuan problematikat ligjore dhe skandalet me ndikim politik, një ofensivë e përbashkët me një aleat tjetër çoi në një sulm masiv kundër objektivave iraniane; rezultoi në vdekjen e figurave të larta të udhëheqjes iraniane dhe shkatërrimin e një shkolle fillore, brenda së cilës ndodheshin rreth 180 vajza të reja, duke kontribuar në qindra humbje civile dhe në zgjerimin e krizës në Lindjen e Mesme.

Asnjë nga këto operacione të përmendura nuk miratoi autorizim të qartë nga Kongresi të Shteteve të Bashkuara, pavarësisht se Kushtetuta i beson trupit ligjvënës rrugën e përdorimit të forcës kundër shteteve të tjera, çka ngre shqetësime për ndarjen e pushteteve.

Në përfundim, pretendimet zyrtare se gjatë vitit të parë janë ndaluar tetë konflikte dhe se arrihet një arritje e tillë e paqes nuk qëndrojnë përballë dokumenteve publike; marrëveshja më e dukshme ku administrata kishte rol ishte pezullimi i bombardimeve izraelite në Gaza, por përkundër kësaj bllokade, forcat izraelite kanë vijuar sulmet ndaj civilëve atje në baza të përditshme.