Marrëveshja sekretë që trondit politikën: Ç'po ndodh pas skenave?

Enkelejd Alibeaj argumenton se Partia Demokratike ka ndryshuar orientimin: nuk kërkon më të hyjë në qeverisje si alternativë, por vepron si një element mbështetës i ekzekutivit. Ai përshkruan këtë kthim të PD-së si transformim të rolit të saj, nga një forcë opozitare në një strukturë që pothuajse funksionon për të ruajtur intereset private të një grupi të ngushtë brenda partisë.

Alibeaj vlerëson se marrëveshja e fundit, materializuar në formën e një rezolute të miratuar në parlament me vota nga të dy palët, nuk ka lidhje reale me proceset e integrimit. Sipas tij, dokumenti shërben si fasadë për pazar politike midis dy udhëheqësve kryesorë, një marrëveshje që synon të garantojë pozicionet personale të secilit pa sjellë përfitime publike.

Ai thekson se vendimi për të bashkëpunuar erdhi menjëherë pas episodeve të dhunës dhe ndërhyrjeve me mjete të ujit dhe gaz, një kohë kur tensionet ishin ende të pranishme. Nga ky kontekst, Alibeaj shpreh shqetësim se arritja e konsensusit në kushte të tilla duket më shumë si një pakt i fshehtë sesa si një hap serioz drejt zgjidhjeve të shqetësimeve të qytetarëve.

Alibeaj paralajmëron se këto lloj marrëveshjesh kanë precedent që, sipas tij, nuk kanë ndihmuar shoqërinë që nga një marrëveshje e mëparshme në vitin 2008. Ai akuzon rrjetin rreth drejtuesit të parti-së si përfitues të drejtpërdrejtë financiarë dhe politikë, duke i konsideruar zyrtarët që zbatojnë urdhërat pa rezerva si pjesë të një mekanizmi që shërben atyre interesa private.