Çfarë fsheh blerja e raketave kineze nga Serbia? Zbulimi shqetësues

Apeli ndaj NATO-s ishte mesazhi kryesor që dha ministri Ejup Maqedonci: përshkallëzimi i pajisjeve ushtarake në Serbi duhet trajtuar si problem strategjik, jo si një operacion teknik i izoluar. Ai paralajmëroi se ndryshimet në kapacitetet militare ndryshojnë balancën e sigurisë në Ballkan dhe duhet të vendosen në qendër të diskutimeve të Aleancës.

Maqedonci theksoi se sistemet balistike të porositura nga Kina nuk shërbejnë vetëm për mbrojtje lokale; sipas tij, karakteristikat e këtyre pajisjeve i përshtaten misioneve sulmuese dhe kjo sjell rrezik të drejtpërdrejtë për Kosovën dhe vendet fqinje. Ai lidhi këtë shqetësim me mundësinë e goditjeve të distancuara dhe ndikimin që ato mund të kenë në stabilitetin rajonal.

Ministria, tha zyrtari, disponon të dhëna që tregojnë se blerjet nuk janë fenomen i çastit: Beogradi ka kryer furnizime armësh gjatë viteve, duke përfshirë pajisje nga Kina dhe Rusia dhe nga aktorë të tjerë. Kjo, sipas tij, reflekton një praktikë afatgjate të zgjerimit të kapaciteteve ushtarake, jo një ndryshim papritur të lidhur vetëm me ngjarjet e fundit.

Në këtë kuadër, ai hodhi poshtë arsyetimet e presidentit serb se blerjet bëhen për t’u mbrojtur nga marrëveshja trilaterale mes Kosovës, Shqipërisë dhe Kroacisë. Sipas Maqedoncit, pretendimet për një reagim mbrojtës ndaj asaj marrëveshjeje nuk qëndrojnë, pasi furnizimet kanë nisur para nënshkrimit dhe vazhdojnë prej kohësh, çka tregon mungesë përputhshmërie midis fjalëve dhe veprave.

Gjithashtu ai nënvizoi kombinimin e dy faktorëve: marrëdhëniet me furnizues jashtë NATO-s dhe një qasje politike që synon më shumë influencë ndaj fqinjëve. Kur blerjet e kapaciteteve sulmuese bashkohen me një politikë të tillë, rezultati është një rrezik i shtuar për të gjithë rajonin — argument që, sipas tij, kërkon vlerësim ndërkombëtar dhe diskutim serioz të strategjive të përgjigjes.